Skip to content

326

2016/11/29

Gauza bat idaztera nijoan eta, demontre, ihes egin dit burutik!
Zer zen…?
“Batzuetan, norbere etxean izanik ere, deserrian sentitzen gara” (esaldi solemnea, orain dela hogeitabost bat urte idatzi nuena eta ohorezko aipamena ekarri zidana nire tesiaren epaiketan).
Ez, ez zen hori.
“Maitasuna, deserria da”.
Hori ere ez zen.

“Denok behar dugu maitasuna, aberririk ez badugu bere ordezko bakarra izan daitekeelako”.

To, hau ez dago hain gaizki!

(biba zu, Unai, artista bat zara!)

Advertisements
No comments yet

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s

%d bloggers like this: